Ελαφρύτερες τσάντες, λιγότερες εξετάσεις και περισσότερο ποιοτικό ύπνο για τα παιδιά μας.

Το αποτέλεσμα της συστηματικής υποβάθμισης της παιδείας και γενικότερα όλου του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας μας είναι αυτό ακριβώς που βιώνουμε σήμερα.

Πως όμως οραματιζόμαστε το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας στην ΕΔΕΜ; Η λέξη «παιδεία» είναι παράγωγο του αρχαίου ρήματος «παιδεύω» που σημαίνει διδάσκω, εκπαιδεύω και όχι παιδεύω – ταλαιπωρώ!

Το σχολείο πρέπει να λειτουργεί ως ένα εργαστήριο ανάπτυξης και πολλαπλασιασμού ιδεών. Στόχος για το Εθνικό σύστημα παιδείας δεν πρέπει να είναι μόνο η μετάδοση γνώσεων αλλά κυρίως η καλλιέργεια της δημιουργικότητας και της φαντασίας του εκπαιδευόμενου, ανεξαρτήτως ηλικίας.  Ένας από τους μεγαλύτερους φυσικούς στην ιστορία της ανθρωπότητας δήλωσε πως «Η φαντασία είναι σπουδαιότερο εφόδιο από την γνώση, επειδή η γνώση περιορίζεται σε αυτό που καταλαβαίνουμε σε μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, ενώ η φαντασία αγκαλιάζει όλα αυτά που θα κατακτήσουμε στο μέλλον» (Albert Einstein). Και δεν μιλάμε φυσικά για την ιστορία του κάθε λαού! Ο λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να αφανιστεί. Αναφερόμαστε στην ανάγκη της «καλλιέργειας» της δημιουργικότητας και της φαντασίας που το σύστημα μας σήμερα όχι απλά στερεί από τους νέους μας αλλά καταφέρνει να «αφυδατώνει» ολοκληρωτικά το μυαλό. Ως αποτέλεσμα, οι νέοι σήμερα αποφοιτούν με λιγότερη φαντασία και οράματα, σε σχέση με την είσοδο τους στα σχολεία την πρώτη τους φορά.

Το εκπαιδευτικό σύστημα δεν πρέπει να «απαγάγει» τα παιδικά χρόνια διότι τα παιδιά χάνουν τα «πράγματα» που δίνουν νόημα και συνεκτικότητα στην ανθρώπινη ζωή. Τα παιδιά και οι νέοι προκόβουν όταν έχουν χρόνο να ανασάνουν, να χαζεύουν, να παίρνουν ρίσκα, να ονειρεύονται, να κάνουν λάθη ακόμα και να αποτυγχάνουν.

Ονειρευόμαστε ελαφρύτερες τσάντες, λιγότερες εξετάσεις και περισσότερο ποιοτικό ύπνο για τα παιδιά και τους νέους.