Ζητείται Αφύπνιση

Υπάρχουν μόνο δύο λάθη στον δρόμο για ένα καλύτερο αύριο. Ή να μην διανύσεις όλη την απόσταση ή να μην ξεκινήσεις ποτέ.

Ο Ελληνικός Λαός μοιάζει μπερδεμένος και ακαθοδήγητος. Θέλει να διανύσει την απόσταση αλλά δεν γνωρίζει την διαδρομή. Η αλήθεια είναι απλή. Έχουμε παγιδευτεί σε πολιτικούς και πολιτικές αυτοπροσδιορισμού και εθελοτυφλησμού.  Απουσιάζουν πολυεπίπεδα,  η ξεκάθαρη συνταγή δράσης, η καθοδήγηση, οι αρχές και ο Στόχος .

Σε κοινωνικό επίπεδο νοσούμε. Έχουμε αποτινάξει την  ‘’κοινωνική ηθική’’ και το ‘’περί δικαίου αίσθημα’’ και έχουμε ενστερνιστεί την ‘’αυτοσυντήρηση με κάθε μέσο’’ και την ‘’ιδιοτέλεια’’.  Σαν απόληξη βιώνεται στις ‘inter’ και ‘intra’ σχέσεις μας, η απόλυτη απουσία της ‘’εμπιστοσύνης’’. Η εμπιστοσύνη είναι η κόλλα της ζωής. Είναι ο θεμέλιος λίθος της υγιούς επικοινωνίας, των διαπροσωπικών αλλά και διακρατικών σχέσεων και της κοινωνικής συνοχής.

Σε ατομικό επίπεδο, ξεχνάμε προκλητικά το Χθες, αναβάλουμε επ’ αορίστου το Σήμερα και ευχόμαστε με θέρμη το Αύριο.  Χωρίς κατανόηση και θύμηση του Χθες,  είναι απλά σαν να γεννηθήκαμε σήμερα. Το μόνο κακό με αυτό είναι ότι θα συνεχίσουμε να  συμπεριφερόμαστε σαν βρέφη και να βιώνουμε επαναλαμβανόμενα τα ίδια λάθη.

Με λήθη και αναβολή του Σήμερα, υπάρχει μηδενική πρόοδος και εξέλιξη. Η δράση μπορεί να λάβει χώρα μόνο μία ημέρα. Σήμερα.  Χωρίς δράση, δεν υπάρχει βηματισμός. Χωρίς βήμα δεν υπάρχει ταξίδι. Χωρίς ταξίδι δεν υπάρχει προορισμός. Είναι αφέλεια να αποτινάσουμε μια δυσάρεστη πραγματικότητα μόνο λεκτικά. Επαγωγικά την επόμενη μέρα είμαστε καταδικασμένοι να βιώσουμε την ίδια ακριβώς πραγματικότητα, αφού δεν απομακρυνθήκαμε ούτε ένα βήμα.

Τέλος στόχος δίχως σχέδιο είναι απλά μία ευχή. Ευχόμενοι το Αύριο, το μόνο που επιτυγχάνουμε είναι μια πνευματική ευεξία στο σήμερα. Ένα βήμα στο Σήμερα, ακόμη και αν πραγματωθεί με θυσίες και κόπους, οφείλει να έχει κατεύθυνση. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Ρώμη αρκεί να βαδίσουμε προς τα εκεί.  Αλλιώς είτε οπισθοχωρούμε είτε χορεύουμε απλά στους ρυθμούς του ζουρνά, παραμένοντας στο ίδιο σημείο, πολύ πιο κουρασμένοι. Το σχέδιο, είναι η φιλοσοφική λίθος της οποιασδήποτε υγιούς μετάβασης, μετεξέλιξης και Ανάπτυξης.

Σε διαχειριστικό επίπεδο, μοιάζουμε να προσπαθούμε να λύσουμε εξισώσεις χωρίς να γνωρίζουμε μαθηματικά. Ο διαχειριστικός αλγόριθμος ενός πολιτικού και κοινωνικού στόχου που στην δική μας περίπτωση είναι, κατά προτεραιότητα, η έξοδος από την σημερινή  δυσάρεστη πραγματικότητα, που έχει φέρει στα πρόθυρα την διάλυσης και της κατάθλιψης την ελληνική κοινωνία, είναι δεδομένος. ‘’Επίτευξη Στόχου’’ =  ‘’Ανάλυση’’+ ’’Σχεδιασμός’’+ ’’Κοινωνική Συμμετοχή’’+ ‘’Προγραμματισμός’’+ ‘’Ανάθεση’’+ ‘’Υλοποίηση’’+ ‘’Αυτοδιόρθωση’’ (‘’Τακτική Παρακολούθηση’’+ ‘’Τακτικός Απολογισμός’’+ ‘’Διορθωτική Ενέργεια’’).

Σε πολιτικό επίπεδο λείπει η ικανότητα επίδειξης αποτελεσματικότητας. Δεκαετίες τώρα κανένα πολιτικό κόμμα που κυβέρνησε, δεν έκανε προεκλογικά απολογισμό πάνω στους προγραμματικούς του στόχους. Αν τα πολιτικά κόμματα ήταν ομάδες διοίκησης και τα κράτη εταιρίες, σίγουρα όσοι απετέλεσαν τις παρελθούσες διοικητικές ομάδες θα ήταν στην ανεργία. Εκ του αποτελέσματος πάντως, το κράτος σε ρόλο επιχείρησης, έβαλε λουκέτο. Αντ΄ αυτού, οι πολιτικοί μάθανε να κομπορρημονούνε αποτελεσματικά για τα λιγοστά καλά και να επαναδιεκδικούνε την πολιτική διαχείριση και εκπροσώπηση του λαού, με ρητορική φιλοσοφία.  Δεν πρέπει να αποτελέσει πολιτική και κοινωνική ιθάκη η έξοδος από την κρίση. Ο πηγαιμός, το ταξίδι στην περίπτωση αυτή, δεν είναι ούτε αρκετό ούτε αυτοσκοπός. Δεν θέλουμε ούτε εμείς ούτε οι επόμενες γενιές να ζήσουμε ταξιδεύοντας στην θάλασσα, διηγούμενοι τις περιπέτειες μας και βιώνοντας επ’ άπειρον φουρτούνες και θαλασσοταραχές. Θέλουμε και πρέπει να φτάσουμε, στον Προορισμό.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο όταν τα πράγματα είναι μπερδεμένα, δύσκολα και μεταβαλλόμενα, είναι δεδομένη η δράση που απαιτείται. ‘’Back to the basics’’. Αντιμετωπίζουμε πρώτα τα βασικά προβλήματα του σήμερα. Ανεργία, φορολογία, έξοδα, ασφάλιση. Φορολόγηση κέρδους και όχι εισοδήματος. Βελτιστοποίηση λειτουργικών εξόδων και όχι περικοπές μισθοδοσίας και συντάξεων, που είναι οι κινητήριοι μοχλοί της εσωτερικής αγοράς. Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη του πολίτη με εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα. Η ανεργία λύνεται με ανάπτυξη. Για να πετύχεις ανάπτυξη, πρέπει να αναγνωρίσεις διακριτά το από πού μπορεί να έρθει. Εξαγωγές, Ναυτιλία, Τουρισμός, Ενέργεια, Τεχνολογία, Παραγωγή, Logistics. Εκεί λοιπόν θεσπίζεις και εφαρμόζεις ειδικούς κανόνες και νόμους που να ευνοούν την ανάπτυξη με άξονες τα έσοδα του δημοσίου και την ανεργία. Τέλος οι πολίτες είναι μεν ίσοι απέναντι στο κράτος αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι ίδιοι μεταξύ τους. Η αποτελεσματική διαχείριση της διαφορετικότητας τους με την ταυτόχρονη διασφάλιση της ισότητας τους, είναι και το ζητούμενο και ο φορέας να εποχηθούμε με ασφάλεια σε μια ‘‘ικανότερη’’ κοινωνία.

Σε φιλοσοφικό επίπεδο χρειάζεται να υπάρχουν οι σταθερές που θα κάνουν αναγνωρίσιμο τον κοινωνικό μας χαρακτήρα.  Πυλώνες ενός σύγχρονου και στέρεου κοινωνικού οικοδομήματος δεν μπορεί παρά να είναι η Υγεία, η Παιδία, η Εξωτερική πολιτική, η Δημόσια Ασφάλεια, η Διαφάνεια και η Συμμετοχηκότητα. Αυτές πρέπει να είναι προαποφασισμένες και ακλόνητες σταθερές, οποιασδήποτε πολιτικής διαχειριστικής ομάδας – παράταξης.

Σε όλη την διάρκεια της γνωστής Ιστορίας των εθνών, μια κοινωνία αποδεδειγμένα προοδεύει μόνο με δύο τρόπους. Είτε με ισχυρή ηγεσία, που στην δική μας περίπτωση μοιάζει  δύσκολο να παραχωρήσει ο λαός για τα επόμενα χρόνια, είτε με πραγματική συμμετοχική δημοκρατία, η οποία υπάρχει στο  dna μας, όντας ως οι δημιουργοί της.

Καθαρή σκέψη, ενεργή Συμμετοχή στις εξελίξεις, κατανόηση του χθες, πρέπει να είναι οι μόνες απαιτήσεις των πολιτικών από τους πολίτες. Εκείνοι κατά πλειοψηφία και ξέρουν και γνωρίζουν και θα αποφασίσουν το σωστό.

 

Ένας από τους πολλούς που επιτέλους αφυπνίζεται……