Κανείς δεν θέλει να μείνει «εδώ»!

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε πρώτα στo thecaller.gr.

Μάρτυρες όλοι μιας ταραχώδους εποχής. Τάσεις απόσχισης σε Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο, έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ, ανέλιξη ακραίων εκφράσεων στο σύνολο, σχεδόν, των Ευρωπαϊκών κρατών, με πρόσφατο παράδειγμα αυτό της Γερμανίας, συνθέτουν μια ζοφερή πραγματικότητα.

Δεν είναι όμως μόνο η Ευρώπη σε κρίση. Τουρκία, Συρία, Ιράν, Κορεατική χερσόνησος, η Μέση Ανατολή μπαρουταποθήκη, μια σχεδόν διαλυμένη Βόρεια Αφρική εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, η Λατινική Αμερική – που πρέπει να ψάξεις πολύ για να ανασύρεις από την μνήμη σου μια υγιή κρατική οντότητα – και Ηγέτες με ιδιαιτέρως αμφισβητούμενες προσωπικότητες, κάνουν το ψηφιδωτό την παγκόσμιας εικόνας μουντό σε απόχρωση και ιδιαιτέρως χαλαρό σε συγκόλληση.

Προσφυγικό, Μεταναστευτικό, Πόλεμοι, Τρομοκρατία, Ανεργία σαν δηλητηριώδες dressing κάνουν την γεύση πικρή και την κατάποση της τροφής σε πληροφόρηση, με την οποία θρέφονται καθημερινά εκατομμύρια άνθρωποι, επικίνδυνη. Οι φτωχοί, οι πεινασμένοι, οι απειλούμενοι, οι καταπιεσμένοι ξεσηκώνονται. Οι πλούσιοι, οι χορτάτοι, οι βολεμένοι, αμύνονται και απομακρύνονται. Κανείς τελικά δεν θέλει να μείνει ‘’εδώ’’, να βιώσει αυτή την αρρωστημένη πραγματικότητα.

Μπορούμε, με αναψυκτικό και σνακ να απολαύσουμε, να σατιρίσουμε να σχολιάσουμε την πραγματικότητα σε παρέες και social media. Οι πιο χαρισματικοί στην επικοινωνία και οι πιο εξοπλισμένοι σε γνώση, πρωταγωνιστές με την αναλυτική τους ικανότητα, τις περισπούδαστες εκφράσεις τους, το πηγαίο τους χιούμορ! Μπορούμε επίσης να ερμηνεύσουμε τις αιτίες της πραγματικότητας αναλύοντας ιδεολογίες, συμβάντα, μεγαλοσυμφέροντα ή παραθέτοντας από ιστορικά γεγονότα έως θεωρίες συνωμοσίας. Και όλα αυτά, βέβαια, στον ελεύθερο χρόνο μας που δεν θα έχουμε τα άλλα, τα πιο σημαντικά, όπως δουλειές, συναισθηματικά, οικογένειες και υποχρεώσεις.

Όλοι, πλέον γνωρίζουν, τι χρειάζεται. Όλοι ξέρουν ποιος και τί φταίει. Όλοι θέλουν κάποιος να κάνει κάτι γι’ αυτό. Ποιος όμως να τα βάλει με τους Εβραίους, τους Αμερικάνους, τους Ρώσους, τους Κινέζους, τις Τράπεζες, τις Πολεμικές Βιομηχανίες, τις εταιρίες Ενέργειας και το ‘’Σύστημα’’; Εσύ κι εγώ; Σοβαρά τώρα, μπορεί να αλλάξει κάτι;

Για τον κόσμο στον οποίο γίνεται αναφορά, στον οποίο εμείς θα ζήσουμε, τον κόσμο στον οποίο θα ζήσουμε εμείς οι ίδιοι, για τον κόσμο και το μέλλον που σκιαγραφείται και τον οποίο τα δικά μας παιδιά θα βιώσουν, τι να εξαρτάται από εμάς; Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε, για την συνείδηση μας, είναι να είμαστε νομοταγείς για να μην μας κυνηγάνε, να κοιτάμε την δουλειά μας για να βγει το σήμερα, να κάνουμε κριτική και χαβαλέ για να περνάει η ώρα και να φέρνουμε στον κόσμο παιδιά που θα τους μαθαίνουμε να γίνουν καλοί άνθρωποι και να προσπαθούν συνεχώς. Μήπως κι αλλάξουν εκείνα, όσα εμείς ‘’δεν γίνεται’’! Κι αν δεν μπορέσουν κι αυτά, ίσως τα δικά τους παιδιά! Που θα πάει; Kάποτε όλη αυτή η γενιά θα αποσυρθεί στα εξ ων συνετέθη και μπορεί οι επόμενοι να είναι καλύτεροι.

Εμείς όμως δεν θα είμαστε εκεί! Ούτε τα παιδιά μας θα τα καταφέρουν, γιατί, ναι μεν τους λέγαμε διάφορα, αλλά πράτταμε, δε, διαφορετικά! Κι επειδή δεν ασχοληθήκαμε, αφήσαμε κενό. Η φύση που απεχθάνεται το κενό, το γέμισε με κάποιους άλλους, που ασχολήθηκαν και καθόλου δεν διαφέρουν από τους χθεσινούς. Μα είναι ακόμα πιο επικίνδυνοι!

Που θα πάει; Κάποια στιγμή, με έναν μετεωρίτη, με μια νέα εποχή παγετώνων ίσως, όλα θα καταστραφούν και ευτυχώς τότε όλα τα δεδομένα θα αλλάξουν σίγουρα. Υπομονή λοιπόν και κανείς να μην χάνει το κουράγιο του. Το πρόβλημα λύνεται μόνο του στο απώτερο μέλλον!

Να οργανωθούμε και να φροντίσουμε μόνο μην βρεθούν τίποτα τύποι ‘’μυστήριοι’’ που πιστεύουν ότι ‘’όλα αλλάζουν’’ και ‘’τίποτα δεν είναι δεδομένο’’ και μας χαλάσουν την βολή. Μην διαρρήξουν συνειδήσεις και πείσουν κι άλλους και ξαφνικά όλοι μαζί αρχίσουν να προσπαθούν και να συμμετέχουν! Μην την πατήσουμε όπως οι Πέρσες, οι Ρωμαίοι, οι Μουσουλμάνοι, όπως τόσες και τόσες παγιωμένες σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους αυτοκρατορίες, που ήρθαν για να μείνουν αλλά μας τελείωσαν. Που μεσουράνησαν και κατέρρευσαν από ανθρώπους κανονικούς, συνηθισμένους, καθημερινούς μέχρι να αφυπνιστούν, σαν εμένα κι εσένα.

Εγώ δεν ανησυχώ όμως! Κι αν πολεμήσουν, θα χάσουν. Κι αν δεν χάσουν, θα γίνουν σαν τους άλλους. Κι αν δεν γίνουν σαν τους άλλους, οι ‘’άλλοι’’ θα φροντίσουν να διασυρθούν! Κι αν διασυρθούν, θα γελοιοποιηθούν πολιτικά και κοινωνικά! Και τότε θα μπορούμε να τους χλευάσουμε, να τους σχολιάσουμε, να τους κρίνουμε και να πούμε ‘’τα είχα πει εγώ’’!

Ναι είναι αλήθεια! Τα είχαμε πει!

Τρείς οι ερωτήσεις:

Σε Εμάς, τί θα πούμε για την εθνική μας κηδεία λόγω ακηδίας;

Στα Παιδιά μας, ποια θα είναι η δική μας παρακαταθήκη;

Κι αν δεν χάσουν;

‘’Όποτε οι άνθρωποι έδρασαν μαζί ενωμένοι υπό ένα κοινό προορισμό, μια μεγάλη ιδέα και όχι διαιρεμένοι από τις προελεύσεις τους, τα άλλαξαν όλα!’’ λέει σε όλους και σε εμένα, συχνά, ο υποψήφιος Πρόεδρος για τον Νέο Φορέα και εν δυνάμει Πρόεδρος της Ε.Δ.Ε.Μ. Απόστολος Πόντας.

Νίκος Ιωσήφ

Μέλος Kεντρικής Eπιτροπής Ε.Δ.Ε.Μ.
Επικεφαλής Πολιτικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας