Παράκτιος και θαλάσσιος τουρισμός… απλά απλό

Ο θαλάσσιος τουρισμός στην χώρα μας καλύπτει τις θαλάσσιες δραστηριότητες (π.χ. ταξίδια με σκάφη και ιστιοφόρα, κρουαζιέρες, θαλάσσια αθλήματα), αλλά και τη λειτουργία εγκαταστάσεων στην ξηρά (υπηρεσίες ναύλωσης, κατασκευή εξοπλισμού και άλλες υπηρεσίες). Είναι ένας από τους τομείς της ελληνικής οικονομίας με υψηλό δυναμικό ανάπτυξης και απασχόλησης όπου στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής ανάπτυξης όμως διαχειρίζεται από τα εντελώς λάθος άτομα , όπως εξάλλου γίνεται παραδοσιακά σε όλους τους δυναμικούς φορείς της χώρας.( Αρκεί κανείς να δει την ανάπτυξη της περιβόητης κρουαζιέρας όπου χιλιάδες κόσμου επισκέπτονται  διάφορα σημεία για κάποιες ώρες αλλά αφήνουν ελάχιστα χρήματα στις τοπικές κοινωνίες. “γαλάζια ανάπτυξη”.

Στην χώρα με την μεγαλύτερη ασφαλή ακτογραμμή στον κόσμο οι επιχειρήσεις που επηρεάζονται άμεσα από τον θαλάσσιο τουρισμό   είναι αυτές που βρέχονται από τη θάλασσα ή τουλάχιστον το μισό της επιφάνειάς τους βρίσκεται εντός απόστασης 10 χλμ από την ακτή . Αν σκεφτούμε την Ελλάδα απλά φωτογραφικά είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί πρέπει να εστιάσει  την προσοχή του στον τομέα του παράκτιου και θαλάσσιου τουρισμού με μοναδικό σκοπό το πώς θα μεγαλώσει η πίτα για την ελληνική οικονομία και όχι στο πως θα πάρουν κάποιοι μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα όπως έγινε στην μεγάλη Κρουαζιέρα…. Γιατί πολύ απλά εκεί χάνει ο τόπος και κατά συνέπεια το σύνολο.

Η έξυπνη διαχείριση και στρατηγική του θαλασσίου τουρισμού στην χώρα μας μπορεί να έχει  άμεσο και έμμεσο αντίκτυπο  στις τοπικές και περιφερειακές οικονομίες, ο παράκτιος μπορεί να συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανάπτυξη, ιδίως απομακρυσμένων περιοχών με περιορισμένη οικονομική δραστηριότητα.

Αντίθετα αυτό που καταφέρνουν οι διαχειριστές αυτού του κλάδου έως και σήμερα είναι:

  1. Κατακερματισμός του κλάδου με υψηλό ποσοστό μικρομεσαίων επιχειρήσεων,
  2. Λάθος χρηματοδοτήσεις ,
  3. Έλλειψη καινοτομίας και διαφοροποίησης,
  4. Μεταβλητότητα σε επίπεδο ποιότητας  της ζήτησης,
  5. Αναντιστοιχία δεξιοτήτων και προσόντων, στα στελέχη
  6. Μηδενικός στρατηγικός σχεδιασμός υποστηρικτικών εγκαταστάσεων σε όλα τα επίπεδα
  7. Ανυπαρξία φορολογικού σχεδιασμού για ξένους επενδυτές..

«Η Ελλάδα είναι ο πρώτος τουριστικός προορισμός στον κόσμο», και σίγουρα ένας από τους τομείς ενδιαφέροντος όπου θα μπορούσε η Ελλάδα να ελπίζει σε σοβαρά αποτελέσματα.

Μια σοβαρή Ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να βρει ανθρώπους που να μπορούν να συνδυάσουν εμπειρία και γνώση για την υλοποίηση συγκεκριμένων δράσεων όπως :

  1. Δημιουργία διαδικτυακού οδηγού με τις κύριες δυνατότητες χρηματοδότησης για τον κλάδο.( Σε όλα τα επίπεδα δραστηριοτήτων )
  2. Εστίαση στις παράκτιες και θαλάσσιες παραμέτρους των πρωτοβουλιών που αναλαμβάνει η ΕΕ στον τομέα του τουρισμού, συμπεριλαμβανομένων των εκστρατειών προώθησης και επικοινωνίας.
  3. Στήριξη της ανάπτυξη , συνεργατικών σχηματισμών και στρατηγικών έξυπνης ειδίκευσης.
  4. Μεγαλύτερη διαθεσιμότητα και πληρότητα των δεδομένων για τον παράκτιο και θαλάσσιο τουρισμό.
  5. Προώθηση στρατηγικών για την πρόληψη των αποβλήτων και τη διαχείριση των θαλάσσιων απορριμμάτων.
  6. Εκπόνηση μελέτης για τον τρόπο βελτίωσης σύνδεσης μέσο σύγχρονων μαρίνων ώστε να δημιουργηθούν διαδρομές δομημένες για τα σκάφοι αναψυχής με στόχο την μεγαλύτερη εισροή χρήματος στην χώρα,, αλλά και τον σχεδιασμό καινοτόμων τουριστικών στρατηγικών για τα (απομονωμένα) νησιά.
  7. Εντοπισμός καινοτόμων πρακτικών για την ανάπτυξη μαρίνων.

Το στρατηγικό πλαίσιο σήμερα δεν δίνει μια συνεκτική απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο κλάδος ούτε προσθέτει αξία στις υφιστάμενες πρωτοβουλίες άλλων ενδιαφερομένων.

Τα κράτη μέλη, τα οποία έχουν την κύρια αρμοδιότητα για τον τουρισμό, καλούνται να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν εθνικές και περιφερειακές στρατηγικές, να κάνουν χρήση των διαθέσιμων πόρων, και να ανταλλάξουν βέλτιστες πρακτικές.

Η στρατηγική σήμερα δεν αποσκοπεί στην προώθηση συμπράξεων, με σκοπό την ανάπτυξη διαλόγου και συνεργασίας.

Τόσο οι επιχειρήσεις του κλάδου όσο και οι ενδιαφερόμενοι φορείς ενώ θα έπρεπε δεν  καλούνται να αναπτύξουν νέα επιχειρηματικά μοντέλα, αλλά ούτε  και καινοτόμα και διαφοροποιημένα προϊόντα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην  ενίσχυση της ικανότητας αντίδρασης του κλάδου και την αξιοποίηση του δυναμικού ανάπτυξής του.

Οι προτεινόμενες δράσεις θα έπρεπε να αποσκοπούν  στο να βελτιωθεί η δυνατότητα πρόσβασης, η διασύνδεση και η προβολή της συγκεκριμένης βιομηχανίας, όχι ως ένα τοπικό προϊόν αλλά ως ένας παράδεισος επενδυτικής δράσης  και να προαχθεί η βιωσιμότητα του κλάδου .

Ο τουρισμός είναι ένας αναπτυσσόμενος επιχειρηματικός κλάδος, και η Ευρώπη είναι ο νούμερο 1 τουριστικός προορισμός παγκοσμίως.  Στην Ελλάδα το ίδιο με μια μεγάλη διαφορά…. Δεν αποδίδει όπως θα περίμενε κανείς στην αληθινή οικονομία.

Στην Λιανική τα τρία μυστικά ήταν πάντα τα εξής:

  1. Το σημείο.
  2. Το σημείο.
  3. Το σημείο.

Αλλά για να δουλέψει το σημείο χρειάζονται και άνθρωποι που να σκέπτονται το καλό της επιχείρησης και όχι το καλό της τσέπης τους.

Είναι Απλά Απλό.