Ένωση ή Διαίρεση; Το Επίδικο στον Μεσαίο Χώρο της Πολιτικής!

Έως σήμερα ο επονομαζόμενος χώρος της ‘’Κεντροαριστεράς’’, των ‘’Προοδευτικών Δυνάμεων’’ του ‘’Διευρυμένου Κέντρου’’, δηλαδή ο ‘’Μεσαίος Χώρος’’, βαίνει συνεχώς διαιρούμενος στην πολιτική σκηνή.

Πολιτικά υποκείμενα προτάσσουν την Ηθική και την Αξιοπρέπεια τους, επικαλούνται (την), ποδηγετούνται ή άγονται (από) την Δυναμική τους, την Δύναμη του Μηχανισμού τους, την Αρχηγική τους Ματαιοδοξία, την Αφθαρτοσύνη τους, το Περιβάλλον τους, τα ‘’Έξωθεν ή Άνωθεν’’ Συμφέροντα, τα παρελθόντα καταγεγραμμένα ή παρόντα δημοκοπικά εκτιμόμενα ποσοστά τους, κοκ…

Κόμματα, Κινήσεις, Όμιλοι και Συντροφιές που αυτοπροσδιορίζονται ως εκφραστές του Προοδευτισμού, σε πείσμα της λαϊκής βούλησης, έχουν αποκτήσει το καθένα τον Βαλή του προτάσσοντας ως βασική προϋπόθεση αρωγής στην επιζητούμενη ώσμωση πολιτικών δυνάμεων, την διασφάλιση των συμφερόντων του δικού τους Βιλαετιού.

Για τους περισσότερους, εξ όσων διαρρέουν και αποκαλύπτονται, διαφαίνεται ότι η όποια Σύμπραξη δεν αποτελεί πεμπτουσία αλλά μια, υπό προϋποθέσεις, διέξοδο ικανοποίησης ηθικού ρεβανσισμού, βιοποριστικών αναγκών ή/και ματαιοδοξίας, εκφραζόμενη είτε μέσα από μια συγκεκαλυμμένη είτε ακόμα και διαλαλούμενη πολιτική μισαλλοδοξία.

Με τα δεδομένα αυτά αναπτύσσεται μια νοσηρότητα που προσβάλει αστραπιαία, από το πρώιμο στάδιο της σποράς, οποιοδήποτε εγχείρημα γονιμοποίησης. Υψώνει τα ‘’αναγκαία’’ τεχνητά αναχώματα ψευδοασφάλειας μεταξύ των διαπραγματευόμενων και εγχύει το ναρκωτικό της οπαδικής πόλωσης στους ‘’ακολούθους’’ αυτών.

Αυτό που παραδόξως καταλύεται είναι τόσο η ίδια η έννοια του Προοδευτισμού που επιτάσσει ως θεμέλιο λίθο την συν εργατικότητα, όσο και η ίδια η λαϊκή βούληση που μέσα από τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα, μελέτες και δημοσκοπήσεις, προκρίνει ως μονόδρομο την σύνθεση ενός νέου, πραγματικά προοδευτικού, πόλου. Σε έναν εκλογικό χάρτη που σήμερα απεικονίζει δημοσκοπικά ώς φαβορί τρίτης δύναμης μια Ακροδεξιά έκφραση, θα μπορούσε να είναι ο καταλύτης μιας ευρύτερης πολιτικής αναγέννησης με αποστολή, την μετάβαση από την κρίση που για χρόνια μαστίζει την ελληνική κοινωνία, στην ευημερία.

Σε ανάγνωση των πρόσφατων εξελίξεων στην πολιτική σκηνή, ΔΕΝ φαίνεται να προκύπτει ότι το ανιδιοτελές Όραμα της σύζευξης δυνάμεων στο Μεσαίο Χώρο, οπλισμένο με ένα σχέδιο αποτελεσματικής διαχείρισης του σήμερα και καθοδήγησης σε ένα καλύτερο εθνικό μέλλον, έχει υπεραξία μεγαλύτερη από τα ιδιοτελή συμφέροντα και την ‘’ανήθικη’’ επικαλούμενη ηθικότητα των ηγεσιών των δυνάμεων αυτών.

Εκτός κι αν η ανομολόγητη πραγματικότητα εμπεριέχει την ασυμφωνία επι της ουσίας της ζητούμενης Συνένωσης, δηλαδή του ίδιου του Οράματος. Χωρίς Όραμα κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Κι αν ακόμη είναι υπαρκτό, εν απουσία Σχεδίου επίτευξης του ή Ικανοτήτων υλοποίησης του, θα είναι νομοτελειακά ανέφικτο.

Ένα Όραμα που δεν εμπνέει, άοπλο σχεδίου, ανεφοδίαστο ικανοτήτων, είναι απλά ένα Όνειρο! Κανένα Όνειρο δεν μπορεί να αποτελέσει καταλύτη υπέρβασης της εκάστοτε ιδιοτέλειας ούτε βέβαια φωτεινό φάρο συμπόρευσης προς την εθνική ανάκαμψη.

Μήπως να κοντοσταθούμε και να αναρωτηθούμε εάν υπάρχει τελικά, ουσιαστικός λόγος δημιουργίας αυτού του νέου πολιτικού πόλου;

· Αν εκείνοι που καλούνται να τον απαρτίσουν δεν έχουν την διάθεση, την δυνατότητα ή/και την ικανότητα να παράξουν σύγχρονες προοδευτικές πολιτικές;
· Aν δεν ενστερνίζονται την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός ρεαλιστικού Υψηλού Στόχου που θα ‘’επιβάλει’’ στους ίδιους προσωπικές υπερβάσεις, θα δώσει στον πολίτη λόγο να υπομείνει την αφόρητη πλέον καθημερινότητα του και θα αποτελέσει για όλους την Ελπίδα που έχει προ καιρού απολεσθεί;

Ευτυχώς, σε στιγμές τόσο κομβικές, που το πραγματικό διακύβευμα είναι το παρόν και το μέλλον του έθνους, υπάρχουν ακόμη ανοικτές Πρωτοβουλίες, ουσιαστική Διάθεση, διαθέσιμες Ικανότητες, από αρκετούς, για την υλοποίηση της ζητούμενης και αναγκαίας ώσμωσης προς την δημιουργία ενός Προοδευτικού Μετώπου στον Μεσαίο Χώρο.

Ας ελπίσουμε ότι οι σύγχρονες πολιτικές προσωπικότητες, όπως αρκετές φορές στο ιστορικό μας παρελθόν, την κρίσιμη στιγμή θα ενεργήσουν με γενναιότητα και αίσθημα ευθύνης. Άλλωστε μεγαλύτερη σημασία από Βαλίδες και Βιλαέτια, χαρακτηριστικά που ορίζουν και χωρίζουν, έχει η αναγνώριση του σκοπού που τους ενώνει, τα εφόδια που δύνανται να του φορτώσουν και η υπεραξία που μπορούν να του προσδώσουν.

Εδώ θα είμαστε, να μετρήσουμε την ανταπόκριση, την σεμνότητα, τα μέζεα και τις προθέσεις όλων όσων προσέλθουν ή παρέλθουν του κελεύσματος.

Τον απολογισμό ούτως η αλλιώς, τον αναλαμβάνει πάντα η Ιστορία. Ως είθισται για μερικούς θα είναι αποθεωτικός ενώ για άλλους προβλέπεται ιδιαίτερα επιβαρυντικός και ντροπιαστικός.

Μην έχει αμφιβολία κανείς! Νομοτελειακά, το πλήρωμα του χρόνου θα γεννήσει τις προϋποθέσεις εκδήλωσης της Προοδευτικής Διάνοιας. Οι σημερινές πολιτικές προσωπικότητες και δυνάμεις όμως, διατηρούν το δικαίωμα να αδράξουν την ευκαιρία οικειοποίησης της νομοτέλειας αυτής ώστε να μπορούν ακόμη και να κομπορρημονούν στο μέλλον.

Μακάρι και να το κάνουν! Η μπάλα λοιπόν βρίσκεται στο δικό τους γήπεδο…

Οι υπόλοιποι οφείλουμε να προσπαθούμε, να πιστεύουμε και να προχωράμε!*

*Εμείς στην Ε.Δ.Ε.Μ αυτό κάνουμε με απαρχή στις 23/11/2016 σε μια Εκδήλωση με στόχο μία συμφωνία για μια ωφέλιμη ένωση πολιτικών δυνάμεων του ευρύτερου προοδευτικού χώρου

Νίκος Ιωσήφ

Μέλος Kεντρικής Eπιτροπής Ε.Δ.Ε.Μ.
Επικεφαλής Πολιτικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας